In de krant

Ook verschenen

Een stukje geschiedenis,
dat niet in de schoolboeken staat

In 1949 erkende Nederland de onafhankelijkheid van Indonesië. De Nederlanders behielden echter Nederlands Nieuw-Guinea. Enerzijds wilde Nederland het Nieuw-Guinea gebruiken als Nederlandse invloedssfeer in de regio, anderzijds wilde men door Nieuw-Guinea te ontwikkelen en de Papoea-bevolking te emanciperen, bewijzen dat Nederland als koloniale mogendheid niet had gefaald. Van 1949 tot 1961 begeleide Nederland de Papoea’s daarom naar zelfbeschikking en een onafhankelijke rechtstaat. Wat op 1 december 1961 leidde tot een officieel moment waarop Nederland de Papoea’s een eigen landsvlag ‘De Morgenster’ en een eigen volkslied ‘Hai tanahku Papoea’ gaf. Dit gebeurde nadat de Papoea’s zelf al een eigen regering, een grondwet en een rechtelijke macht hadden gevormd. Nederlands Nieuw-Guinea veranderde door de overdracht van naam naar het land ‘West Papua’. Echter, drie maanden na het vertrek van de Nederlanders viel het Indonesische leger binnen en annexeerde zij het land van de Papoea’s in 1963.

Hoewel de internationale gemeenschap zich destijds bemoeide met de annexatie, koos Nederland (onder druk van de Verenigde Staten) ervoor om vrede te sluiten met Indonesië en de bezetting te accepteren. Liever dat, dan het risico op een politieke crisis die het communisme zou kunnen aanmoedigen en verspreiden.

Voor de Papoea’s kwam er in 1969 dankzij internationale druk alsnog een referendum, zodat de Papoea’s konden aangeven of ze wel of niet tot Indonesië wilde behoren. De Verenigde Naties had de leiding over het verloop van dit referendum, maar het referendum leek een schijnvertoning. Onder zware intimidatie van de Indonesische regering is dit referendum zeer corrupt verlopen. Slechts 1026 zorgvuldig door de Indonesische regering geselecteerde Papoea’s, en dus niet de hele bevolking, hebben onder bedreiging van een wapen moeten instemmen met de aansluiting bij Indonesië. Ironisch genoeg droeg het referendum de naam ‘The Act of Free Choice’.

Huidige situatie

Het rijke land waarin de Papoea’s wonen wordt door de Indonesische regering uitgebuit. Nationale en internationale maatschappijen vestigen zich er voor mijnbouw, houtindustrie of voor het boren naar olie. Er zijn tienduizenden Indonesische soldaten in West Papua gestationeerd, wat West Papua tot de meest militaire zone van de hele Pacific maakt. Militairen zijn er aanwezig om iedereen die blijft uitkijken naar zelfbeschikking, De Morgenster vlag hijst, of zich publiekelijk afvraagt op de Indonesische bezetting wel gerechtvaardigd is, gevangen te nemen of te vermoorden. Vanaf het moment dat de Indonesische regering het land in 1963 binnenviel zijn er naar schatting ruim 400.000 Papoea’s omgekomen als direct gevolg van de Indonesische bezetting.

Waarom horen we bijna niets?

Als buitenlandse journalist kom je West Papua bijna niet binnen. Mensenrechtenorganisaties, juristen, buitenlandse politici en zelfs toeristen worden zoveel mogelijk belemmerd bij het willen bereiken van de Papoea’s. Lukt het wel, dan sta je onder streng toezicht van Indonesische autoriteiten. De Papoea’s die zelf beelden via het internet of op andere wijze naar buiten proberen te brengen, verongelukken op mysterieuze wijze of worden gevangengenomen en gemarteld. Het resultaat is dat de wereld maar weinig meekrijgt over de verschrikkingen die daar iedere dag plaatsvinden. Ook het feit dat het land inmiddels zes keer van naam is veranderd draagt niet bij aan de awareness:

1828 – Nederlands Nieuw-Guinea

1958 – West Papua

1963 – West Irian

1972 – Irian Jaya

2000 – Papua

2008 – West Papua

 

Wens van de Papoea

Wat de Papoea-bevolking wil is zelfbeschikking, het recht om een eigen regering te vormen en een nationale status te kiezen. Dit is ook het fundamentele recht dat staat beschreven in de International Charter of Human Rights van de Verenigde Naties aangaande zelfbeschikking.

De Papoea’s roepen op tot een herziening van de Act of Free Choice. Zij willen opnieuw een referendum, ditmaal een die eerlijk verloopt zodat zij daadwerkelijk kunnen kiezen voor onafhankelijkheid en een leven in vrijheid.

INSAYNO SPREEKT…

Tijdens de Week van de Papoea ga je verschillende artiesten voorbij zien komen. Beluister hier alvast de oproep van Spoken Word artiest en rapper Insayno. 

#IKTEKENVOORVRIJHEID

Ruim 30.000 mensen hebben de petitie al getekend, maar we zijn er nog niet! Draag ook bij aan een leven in vrijheid en teken de petitie.

n.b. Na het tekenen van de petitie ontvang je een e-mail in je inbox, vergeet die niet te bevestigen want alleen dan telt jouw bijdrage.